اوتیت گوش

بیماری اوتیت میانی

اوتیت به صورت کلی به هر نوع التهاب یا عفونتی در گوش اطلاق میشود. این عفونت ها میتوانند علل باکتریایی با ویروسی داشته باشند و التهابات نیز گاهی در اثر تجمع مایع در گوش میانی و گاهی ناشی از واکنش های آلرژیک بدن هستند.

بیماری لابیرنتیت

انواع اوتیت گوش، کدام اند؟

بسته به اینکه گوش خارجی یا گوش میانی (در پشت پرده گوش)، دچار این عفونت و التهاب شده باشد، متخصصان آن را اوتیت اکسترنال یا خارجی و در مورد دوم، آن را اوتیت مدیا یا میانی می نامند. شیوع بیماری اوتیت میانی بسیار بیشتر از اوتیت خارجی است و با توجه به وضعیت قرارگیری شیپور استاش (مسیر تهویه هوای گوش میانی) در کودکان، شیوع بالاتری هم در کودکان دارد.

 آیا بیماری اوتیت میانی منجر به کم شنوایی میشود؟

اوتیت میانی میتواند حاد یعنی با رخداد و بهبود کمتر از سه ماه یا اوتیت میانی مزمن یعنی با درگیری بیشتر از شش ماه باشد.
اوتیت میانی میتواند چرکی یا اوتیت میانی قارچی یا اوتیت میانی سروز یعنی صرفا با تجمع مایع در فضای گوش میانی همراه باشد.
مهمترین علت رخداد اوتیت میانی، سرماخوردگی ها و عفونت گلو و درگیری های دستگاه تنفسی فوقانی است. آلرژی و سینوزیت و سیگار کشیدن نیز از جمله فاکتورهای خطری هستند که میتوانند احتمال رخداد اوتیت میانی را افزایش دهند.
اوتیت میانی میتواند یکطرفه یا دو طرفه باشد و متخصصان گوش و حلق و بینی و همچنین شنوایی شناسان با معاینه اتوسکوپیک پرده گوش و بررسی تمپانومتری و اندازه گیری فشار هوای پشت پرده گوش در فضای گوش میانی که در کلینیک ها شنوایی شناسی و با ابزاری دقیق و بدون درد انجام میشود، تشخیص اوتیت را داده و بسته به سایر یافته های بالینی، اقدام به درمان آن میکنند. پزشک ممکن است انواعی از داروها و قطره های آنتی بیوتیکی یا ضد قارچی یا کورتیکواستروئیدی را برای رفع اوتیت میانی تجویز کند.
در زمان ابتلا با اوتیت میانی، معمولا کاهش شنوایی ملایم تا نهایتا متوسط انتقالی رخ میدهد که گذرا بوده و بعد از درمان، شنوایی هم به حالت نرمال باز میگردد و توصیه میشود که سنجش شنوایی یا ادیومتری، حتما قبل و بعد از درمان کامل، صورت پذیرد تا از بهبود کامل شرایط گوش میانی و عملکرد آن، اطمینان حاصل شود.
گاهی اوقات علامت وزوز و گیجی-منگی یا سرگیجه نیز به دنبال رخداد اوتیت میانی، متصور است.
اوتیت میانی مزمن، نیاز به درمان و مداخلات پزشکی برای رفع عامل زمینه ساز و ایجاد کننده دارد.

راهکارهای درمان بیماری اوتیت میانی کدام اند؟

توجه به اوتیت میانی و درمان به موقع آن، به طور ویژه در کودکان بسیار مهمتر است. چون کودکان در سن سوادآموزی و یادگیری زبان و گفتار هستند و نیاز به دریافت دقیق محرکات شنوایی دارند و کم شنوایی مزمن ناشی از اوتیت، حتی در مقادیر خفیف و ملایم اما مزمن و دائمی، نیاز به استفاده موقت از وسایل کمک شنوایی و سمعک های متناسب، تا زمان بهبود اوتیت دارند تا اوتیت میانی مزمن، باعث مشکلات رشدی و تحصیلی کودک نشود.
یکی از عوارض تایید شده طولانی مدت در اوتیت های میانی مزمن درمان نشده یا تکرار شونده، افزایش بارز احتمال رخداد تنبلی گوش یا اختلالات پردازش شنوایی است که باید در همان کودکی، توسط شنوایی شناس ماهر، بررسی و درمان شود تا از مشکلات رشدی و شناختی و تحصیلی کودک پیشگیری شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.